اتصال استراکچر گالوانیزه به شمعهای کوبشی یکی از مهمترین مراحل در اجرای سازه نیروگاه خورشیدی است. کیفیت این اتصال تعیین میکند که بارهای باد، وزن پنلها، لرزشها و تنشهای حرارتی چگونه به زمین منتقل شوند و در نتیجه، پایداری کل نیروگاه تا چه حد تضمین شود. در پروژههای بزرگ مانند نیروگاه ۲ مگاواتی، انتخاب روش اتصال مناسب میتواند عمر سازه را افزایش دهد، زمان نصب را کوتاه کند و هزینه نگهداری را کاهش دهد.
روش اول: اتصال جوشی
در این روش، پس از کوبش شمعها، سر شمع تمیز و آمادهسازی میشود و یک پلیت یا براکت فلزی روی آن جوش داده میشود. سپس تیرهای اصلی استراکچر به این پلیت متصل میشوند. این روش اتصال بسیار محکم و صلب ایجاد میکند، اما یک مشکل اساسی دارد: حرارت جوش باعث از بین رفتن پوشش گالوانیزه در محل اتصال میشود و اگر ترمیم نشود، آن نقطه در معرض خوردگی قرار میگیرد. به همین دلیل، باید بلافاصله پس از جوشکاری، محل اتصال با رنگهای غنی از روی (Zinc-Rich Paint) یا روشهای مشابه پوششدهی شود تا از زنگزدگی جلوگیری شود.
روش دوم: اتصال با پیچ و مهره
روش پیچ و مهرهای امروز رایجترین و استانداردترین روش در نیروگاههای خورشیدی است. در این حالت، شمعها یا دارای سوراخهای از قبل تعبیهشده هستند، یا براکت اتصال بهصورت کاملاً گالوانیزه به سر شمع متصل میشود. سپس تیرهای استراکچر روی براکت قرار گرفته و با پیچ و مهرههای گالوانیزه یا استیل محکم میشوند. این نوع اتصال، سریع، دقیق و بدون آسیب به پوشش گالوانیزه است. همچنین امکان تنظیم تراز سازه وجود دارد و کنترل کیفیت آن بسیار سادهتر است.
مقایسه و توصیه نهایی
اتصال جوشی محکم است اما به دلیل آسیب به گالوانیزه و نیاز به ترمیم، برای پروژههای بزرگ انتخاب ایدهال نیست. در مقابل، اتصال پیچ و مهرهای هم سرعت اجرا را بالا میبرد، هم گالوانیزه را سالم نگه میدارد و هم نگهداری سازه را آسانتر میکند. بنابراین، در نیروگاههای خورشیدی ۲ مگاواتی، روش Bolted Connection بهترین گزینه از نظر فنی، اقتصادی و اجرایی است.