در این زمینه هم استاندارد جداگانه ای لازم نیست و عموما از همان آیین نامه ها و استاندارد های اتصال سازه های مختلف به فونداسیون استفاده میشود .مگر در مواردی که ردیاب خورشیدی در سازه ها اجرا شده باشد که اکثریت پروژه ها در ایران و جهان بدون ردیاب خورشیدی (tracker) طراحی و اجرا میشوند مهمترین مراجع در این زمینه عبارتاند از:
- مبحث ششم مقررات ملی ساختمان (بارهای وارد بر ساختمان): تعیین نیروهای ناشی از باد، برف و زلزله که مستقیماً بر طراحی اتصالات سازه و فونداسیون تأثیر دارد.
- مبحث هفتم مقررات ملی (پیسازی و فونداسیون) : اصول طراحی و اجرای پیهای سطحی و عمیق، ظرفیت باربری و نشست.
- مبحث نهم مقررات ملی (طرح و اجرای ساختمانهای بتنآرمه) : در صورتی که اتصال سازه به فونداسیون با بتن مسلح صورت گیرد (مثلاً بیس پلیت در بتن).
- مبحث دهم مقررات ملی (طرح و اجرای ساختمانهای فولادی): ضوابط طراحی اتصالات فلزی، جوشکاری، بولتگذاری و صفحه ستونها.
در این مباحث حسب مورد به دیگر استاندارد های جهانی که باید مد نظر گرفته شوند اشاره شده است
روشهای متداول اتصال فونداسیون به سازه در ایران
1. بیسپلیت و انکربولت
* اجرای صفحه ستون فولادی در بتن با استفاده از انکربولتها (مطابق مبحث دهم )
2. شمعکوبی
* اتصال مستقیم پروفیل فولادی H-Pile یا C-Channel به خاک کوبیدهشده، بر اساس آییننامه ژئوتکنیکی (مبحث هفتم )
3. **فونداسیون وزنی
* استفاده از بلوکهای بتنی وزنی برای اتصال سازه بدون حفاری (بیشتر در پروژههای کوچک و موقت).